myGalleria – εμπνεύσεις και δημιουργίες…

Σήμερα με την Αμαλία φτιάξαμε shadow box αφιερωμένα στη θεία μου που «έφυγε» πρόσφατα… Για μένα, αλλά και για να τα κάνω δώρα σε ανθρώπους που την αγαπούσαν, ακολούθησα το στυλ που ξέρω ότι της άρεσε… ελπίζω να αρέσουν και σ’ αυτούς που θα τα χαρίσω, αν και το παν είναι οι φωτογραφίες της, που ειδικά στα νιάτα της ήταν μια κουκλάρα αλλά και μεγαλύτερη δεν έπαψε ποτέ να είναι πολύ όμορφη….

και μερικές κοντινές…

Το πλαϊνό μέρος είναι αρκετά φαρδύ και αφού βάφτηκε με color wash και brayer σφραγίστηκε ενώ ήταν ακόμη νωπό γι' αυτό το αποτέλεσμα

To κλουβί έχει γίνει όλο emboss και επειδή οι πέρλες ήταν πολύ λευκές της βάψαμε με alcohol inks

Γειά σας κορίτσια! Μέρες έχουμε να τα πούμε… ελπίζω να περάσατε όλοι και όλες τέλεια το Πάσχα και Χρόνια σας Πολλά!

Τελευταία έχω μπλέξει με ATC swaps και mini page swaps και napkin swaps, art journaling, ζωγραφική επίπλων και με τη Βιολέτα φτιάχνουμε συνέχεια δείγματα οπότε δεν υπήρχε χρόνος και για challenges, αλλά έχω πει ότι θα συμμετέχω σε μία – δύο τουλάχιστον προκλήσεις το μήνα, αρχίζοντας πάντα από μία του Get Creative!

Για την πρόκληση του Get Creative λοιπόν, ακολούθησα το υπέροχο σκετς της Ελίνας, και διάλεξα μια φωτογραφία από τις αγαπημένες μου, της ανηψιάς μου της Σοφίας που με πολύ κόπο την κατάφερα να μου κάνει το μοντέλο! Δεν είναι κούκλα;;; Τραβηγμένη το καλοκαίρι στην Πάργα, μια μέρα που είχαμε περάσει τέλεια όλο το τσούρμο!

Τα χαρτιά δε θυμάμαι από ποια συλλογή είναι, τα γράμματα, η ταινία ανθοκομικής και τα pearl strings είναι από το etsy και τα στένσιλ είναι από τη συλλογή cathedral της artist cellar και τα πήρα από τη Μυρτώ πριν λίγες ημέρες και έχω λυσσάξει, τόσο πολύ μ’ αρέσουν!!! Το λουλούδι το έφτιαξα εγώ από ένα παλιό μπλουζάκι της κόρης μου. Ήταν η πιο γρήγορη σύνθεση που έχω φτιάξει!

Γεια σας κοριτσάκια

Είπα να συμμετάσχω στην πρόκληση του Get Creative για καρτούλα αυτή τη φορά μιας και ο χρόνος είναι περιορισμένος… αλλά έχω βάλει στόχο και για ένα layout… θα δείξει!

Μ’ αρέσουν πολύ οι κουκουβάγιες και γενικά όλο το κιτ hugs & kisses είναι γλύκα. Liquid pealrs σε ροζ κουφετί, glossy accents, λίγο μελάνωμα κι έτοιμη. Εμένα πάντως, μ’ αρέσει

Καλημέρα γειτόνισσες!

Ήθελα να σας δείξω ένα κείμενο που μου έστειλε η WWF στην οποία είμαι μέλος για χρόνια και με συγκίνησε… Σας το παραθέτω αυτούσιο από το email της WWF και σας παρακαλώ πάρα πάρα πολύ να πείσετε όσους περισσότερους μπορείτε να συμμετάσχουν στη φετινή Ώρα της Γης! Αν όχι για μας, για τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας, αλλά και για να νιώσουμε έστω και για λίγο ότι κάνουμε αντίσταση σ’ αυτούς που έχουν κλέψει την ηρεμία απ’ τη ζωή μας και προσπαθούν να σβήσουν και τα χαμόγελα απ’ τα πρόσωπά μας, αλλά εμείς τι έχουμε πει; Δε μασάμε! Ψηλά το κεφάλι!

«Σε μια εποχή βαθιάς κρίσης, πού πρέπει να οχυρωθούμε; Πού να ψάξουμε για το πολύτιμο αντίδοτο στην απαισιοδοξία; Θα λέγαμε, εκεί που βρίσκονται οι πηγές της ζωής.

Για εμάς αυτός ο τόπος είναι η ελληνική φύση, με τις αμέτρητες εναλλαγές της. Δεν είναι μόνο τα μαγευτικά τοπία, τα ζώα και τα φυτά – είναι η ιστορία, η πολιτιστική μας κληρονομιά, τα τοπικά προϊόντα. Με άλλα λόγια, εκεί μπορεί να βρίσκεται το μυστικό για ποιότητα ζωής, βιώσιμη ανάπτυξη, ποιοτικό τουρισμό.

Σήμερα πολλοί μπορεί να θεωρούν την προστασία του περιβάλλοντος «πολυτέλεια». Είμαστε από την απέναντι πλευρά. Η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη. Μπορούμε να σώσουμε το περιβάλλον και ό,τι μας δίνει αυτό. Μπορούμε να σώσουμε «τη σκιά», «το μέλι», «την εκδρομή», «το λάδι», «την υπερηφάνεια».

Με αυτό το σκεπτικό δίνουμε ειδικό χαρακτήρα φέτος στην ελληνική συμμετοχή στην Ώρα της Γης καλώντας τους πολίτες να πάρουν μέρος με το δικό τους μήνυμα. Το μήνυμά τους για αυτά που οι ίδιοι πιστεύουν ότι μπορούμε να σώσουμε στον αγώνα μας για την προστασία του περιβάλλοντος.

Το Σάββατο 31 Μαρτίου, στις 20:30, ενώνουμε τα μηνύματα και τις δυνάμεις μας και σβήνουμε τα φώτα για μια ώρα! Αυτό θα είναι το συνθηματικό μας, για την επόμενη μέρα που θα είναι μέρα συμμετοχής και δράσης.

 Μπες στην σελίδα μας στο Facebook και στείλε το δικό σου μήνυμα»

Γειά σας όμορφες και ταλαντούχες γειτονοπούλες! Τι μου κάνετε σήμερα;

Εγώ είμαι πολύ σούπερ, μ’ άρεσαν τα γενέθλια, μ’ άρεσε η κλήρωση, βρεθήκαμε και με τη Βιολέτα Καθαρά Δευτέρα που έριχνε καρέκλες και σβήσαμε και κεράκι σε χαλβά με τις οικογένειες, πλάκα είχε! Θα σας έδειχνα φωτό αλλά ο σύζυγος μας έχει βγάλει… μη σας πω πως! Anyway….

Επίσης, ένας λόγος που είμαι σούπερ είναι γιατί έχω ερωτευτεί το art journaling. Πάντα ζωγράφιζα ή μουτζούρωνα, όπως το πάρει κανείς… Αλλά τώρα, με αφορμή το crop της Ειρήνης (στο οποίο γνώρισα τη Μυρτώ και είδα τι κεντάει η κοπέλα) κόλλησα… Τρία πράγματα κόλλησα στο crop (θα νομίζει κανείς ότι κόλλησα γρίπη). Φτιάχνω λουλούδια (γειά σου Ζέφυ), πετάω μελάνια στα layouts μου συνέχεια (γειά σου Ειρήνη) και ερωτεύτηκα τα art journals της Μυρτώς και πάρα πολύ ζήλεψα.

Αφού λοιπόν την έπρηξα τη δόλια, πριν καμιά βδομάδα, στο σπίτι της Μυρτώς είχαμε μαζευτεί μερικές κοπέλες και φτιάξαμε ένα βιβλίο. Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να καταγγείλω τις συμμαθήτριές μου που με κοροϊδεύανε και γλείφαν τη δασκάλα (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε Μ+Μ) αλλά εγώ τους βγάζω τη γλώσσα και πάω στο τελευταίο θρανίο!

Εγώ έφτιαξα αυτό που βλέπετε και φυσικά ζήτησα από τη Μυρτώ να μου γράψει μια αφιέρωση στην πρώτη σελίδα την ώρα που έφευγα. Η Μυρτώ βέβαια ως art journaler που είναι, δεν μπορούσε να μου γράψει μια ξερή αφιέρωση αλλά δεν είχε και χρόνο μ’ εμένα στην πόρτα… αλλά δεν μάσησε και σε dt χρόνο μου έφτιαξε μια αφιέρωση:

Έχω φτιάξει και κάποιες άλλες σελίδες και έχω κάνει και διάφορα πειράματα αλλά είπα να φτιάξω την πρώτη μου σελίδα στο καινούργιο μου βιβλίο, ζωγραφίζοντας ένα αγαπημένο τραγούδι της Πρωτοψάλτη με το οποίο ταυτίζομαι… Ήθελα χρόνια να το ζωγραφίσω αλλά δεν το αποφάσιζα. Ας είναι καλά η Μυρτώ που με έβαλε στο τριπάκι και στο «δεν υπάρχουν κανόνες» του art journaling. Απλά κάνεις ψυχοθεραπεία μόνη σου! Ζωγράφισα λοιπόν τις δύο πρώτες στροφές του τραγουδιού και έπεται συνέχεια. Επίσης, έχω συνεχίσει να πρήζω τη Μυρτώ να φτιάξουμε ένα πιο προχωρημένο βιβλίο – coptic το λένε μη με ρωτάτε τι ακριβώς είναι – το βλέπω στα art journaling forums και το θέλω! Αν ενδιαφέρεται καμία πείτε μου να την πρήξουμε παρέα χεχεχε δεν ξέρετε τι σπαστικιά που είμαι άμα θέλω (ε, Μαρία, εεεε;)

"Πες μου θάλασσα, πόσα μυστικά σου, απ' τον κόσμο κρύβεις και στης σιωπής τα βαθιά, χρόνια τα κλείνεις... Ποια ναυάγια, λάθη αλλοτινά σου, λάφυρα της μνήμης, με μαργαριτάρια ακριβά, χρόνια τα ντύνεις..."